de ki

vakitlerden bir akşamüstüdr ve peşinsıra uzanan kelebekli yolda binlerce böcek ölüsünü ardında bırakmışsındır. bir arabanın arka camındaki buğuları itip elinin tersiyle, ardındaki kendine son bir bakış atmış, bir elveda dahi demeden siktirip gitmişsindir. elveda dememenin bedelini gördüğün her kurtçuğa, her böcekçiğe, yumuşakçaya vesaire öderken, bir yandan da simgesel yasanın gediklerini bir kovuk bulup da larvalarını bırakmak için keşfetmekle meşgulsündür. gidilecek. gidilecek. her sabah uyandığında buradan da siktirip gidilecek derken ruhunda bir böcek ölüsünü, direnmesin için, uyanıp da vızırdamasın için bilimum benzodiazepinlerle uyutmaktasındır. heyhat! yazık ki senin için vuslat hiç var olmamıştır ve gelecekte de yok dahi olamayacaktır.